Chciałbym wiedzieć wszystko na temat pewnego Czecha.
Karel Benes.
- Kto to? Kochanka? - Córka.
Mam kłopoty.
Jest dostęp.
Rozmowy szyfrowane, do Siemiona Kleimana.
Do zobaczenia na imprezie.
Nie szalej na drodze.
Co zamierzasz?
Mamy nakaz aresztowania.
Jest oskarżany o napaść seksualną i pobicie.
Domyślasz się, kto za tym stoi?
Jest jeden oczywisty kandydat, ale przecież mam wielu wrogów.
Powiedziałem, że więcej się z nią nie zobaczę.
Jestem w ciąży.
Cudownie! Znam tatusia?
To Dymitr.
Jeśli pomogę, pan Kleiman pozwoli mi odejść?
- Z kim go widziałaś? - Z innym chłopakiem. Razem.
Siemion został wrobiony. Mamy świadka.
Wstawi się za tobą.
Myślę, że się uda.
Będziemy lepszymi przyjaciółmi dla ciebie i groźniejszymi wrogami dla Vadima,
- ale potrzebujemy floty pana Kleimana. - Sami nie pokonamy Vadima.
Nie podejrzewałem, że uciekniesz się do szantażu.
- Myślałam, że to już za nami. - Ja też.
Pan Godman?
Ukłony dla rodziny.
Jeśli Kleiman wycofa kapitał,
my zainwestujemy w twój fundusz.
Legalnymi kanałami.
Bardziej się martwię o Rebeccę i rodzinę.
Vadimowi trudno zaatakować w Londynie.
FSB musiałoby wyrazić zgodę na operację za granicą.
Nie będę ryzykował.
Rodzina ma ochronę?
Owszem.
Zapewne niedostateczną.
A Rebecca?
Odmówiłaby, nawet gdyby wiedziała.
Nie możesz jej powiedzieć?
Dlatego w tej branży lepiej z nikim się nie wiązać.
- Nie włożyłaś pierścionka? - To nieformalne spotkanie.
Nie z moją matką.
- Powinniśmy porozmawiać? - Nie, a co?
- Nie jestem głupi. - Nie chcę się kłócić.
Ani ja, ale wolałbym wiedzieć, co jest grane.
- Naprawdę? - Tak.
Lecisz do Izraela.
Twój znajomy gangster zostaje oczyszczony z zarzutów o gwałt,
ginie dwóch świadków, a ty udajesz, że nic się nie stało.
- Co chciałabyś usłyszeć? - Coś.
Cokolwiek.
Powiedziałem wszystko.
Nie mam nic do dodania.
Czy na moim miejscu byś uwierzył?
Nie jestem tobą.
Zamordowano mojego stryja.
Moi bliscy ledwo uszli z życiem.
Nie potrafię udawać przy twoich rodzicach.
Zostań w domu.
Po prostu wyjdziesz?
Możesz jechać ze mną albo zostać.
Powiedz, że kiepsko się czuję.
Jasne.
Nie prowokujmy incydentów dyplomatycznych.
Nie chcemy denerwować kolegów z Moskwy.
Zniszczymy życie Godmana legalnie, bez użycia przemocy.
Dobrze.
Jako pański prawnik radziłbym podjąć kroki przeciw ojcu.
Dawne zarzuty: defraudacje, wymuszenia...
Brytyjczycy go nie wydalą,
ale proces może się ciągnąć latami,
a Interpol wystawi nakaz aresztowania.
- Co z chłopakiem? - To nie chłopak.
Alex Godman.
Krążyły plotki, że jego fundusz narusza sankcje.
Potwierdzimy je i oskarżymy go o finansowe nadużycia.
Wystąpimy o zamrożenie aktywów na całym świecie
i napuścimy na Godman Capital Urząd do spraw Postępowania Finansowego.
Słuchasz?
Oczywiście.
Możemy się też dobrać do członków rodziny.
Jego siostra ma słabość do alkoholu i narkotyków.
Na matkę też coś znajdziemy.
Becky jest chora.
A gdzie Femi?
Pracuje.
Co cię tak śmieszy?
Po ślubie nie będzie musiał pracować.
Kto by się chciał wżenić w tę rodzinę?
Odesłałeś kierowcę? Nie widziałem go.
Nie może tu sterczeć całą noc.
Robi też za ochroniarza.
Ochroniarza…
Jeśli zechcą mnie dopaść, to dopadną.
Martwię się o twoje bezpieczeństwo.
W tym kraju ochrona nie może nosić broni.
Trzeba znaleźć inne rozwiązanie.
Dlaczego?
Coś się zmieniło?
Mniej bym się denerwował.
Odwiedziła mnie Rebecca,
pogadać o twoich inwestorach.
Niepokoiła się, że robisz interesy z Kleimanem.
Obracasz "brudną" forsą?
Nie rozumiem.
Rozumiesz!
Przejdź na angielski.
Obracasz "brudną" forsą?
- Nie. - Nie?
Dlaczego nagle przejmujesz się moim bezpieczeństwem?
Poprzednim razem byłem w Izraelu ze stryjem.
Przez cały wyjazd zastanawiałem się, co zrobić,
żeby ciebie nie spotkał podobny los.
Też się o ciebie martwię.
To nie koniec.
Pracuje do rana.
Ja nie.
Tak?
Rozmawiałem z panem Kleimanem.
Nie zmieni zdania.
Dziękuję, że próbowałeś.
Istnieje inny sposób.
Zgłoszę się do pana Godmana.
- Nie musisz. - Wiem.
Nim podejmę decyzję, rozpracujecie rodzinę Godmana.
Co robią i kiedy,
jak często się z nimi spotyka, gdzie, na jak długo.
Chcę znać ich życie osobiste.
Wiedzieć, jak bardzo jest z nimi zżyty, z ojcem, matką, siostrą, dziewczyną.
Niech się cieszy, że nie ma dzieci.
Jedna ekipa.
Ktoś z Londynu i dwójka agentów.
Nagrają się na monitoring, więc nie powinni rzucać się w oczy.
Potrzebna mi pomoc logistyczna i sieć komunikacji.
Broń sam załatwię.
Ja po samochód. Marius Jensen.
- Napije się pan czegoś? - Nie, dziękuję.
Alex? Jak uważasz?
Obie są śliczne. Przymierz.
- Co to za okazja? - Nasze zaręczyny.
Gratuluję.
- Halo? - Mówi Joseph, szofer pana Kleimana.
Naturalnie. Jak się masz?
Wybieram się do Londynu. Chciałbym się z panem spotkać.
Jasne.
Kiedy przyjeżdżasz?
Wkrótce.
Przydałaby mi się twoja pomoc.
Zadzwoń.
Fantastycznie.
Kupujemy?
Zobaczyłeś coś?
Nie.
Co się znowu stało?
Gapisz się przez okno od dziesięciu minut.
- Nie mogę spojrzeć w okno? - Litości!
Pragnę, żebyś mi zaufał.
Powiedział, co się z tobą dzieje.
- Przecież wiesz. - Nie, nie wiem.
Myślę, że wiele rzeczy przemilczasz.
Czego się tak boisz?
Nie na tym polega narzeczeństwo.
Coś się musi zmienić.
Wyprowadź się na jakiś czas.
Co?
Ot tak?
Nie "ot tak".
Powinniśmy od siebie odpocząć.
Nie ja.
Nie jestem nastolatką, z którą chodzisz od tygodnia.
Teraz nie mogę być z tobą.
Mam zniknąć, dopóki nie weźmiesz się w garść?
- Aż uporządkuję swoje sprawy. - To tak nie działa!
Dokąd idziesz?
Na spacer.
O tej porze nie znajdę nowego lokum, prawda?
Joseph? Tu Alex Godman.
Myślałem o naszej rozmowie.
Nie wiem, jak wygląda sytuacja z panem Kleimanem,
ale chyba zdołam pomóc Ludmile.
Potrzebuję też twojej rady.
Kiedy mógłbyś przyjechać?
Tak?
Chciałbym złożyć wymówienie.
Z jakiegoś konkretnego powodu?
Dostałem propozycję pracy za granicą.
Gdzie?
W Londynie.
- Chodzi o podwyżkę? - Nie.
Uraziłem cię?
Łatwo zapomnieć, ile widzi kierowca.
Wszystko, co ukrywamy przed resztą świata.
Nie jestem taki zły.
W końcu pożegnam się z dziewczyną,
ale nie ze względu na ciebie ani na pana Godmana.
- Jak było? - W porządku.
Kiedy masz zabieg?
Nie jestem pewna.
Nie mogę.
Chcę urodzić.
Nikt się nie dowie, że to jego dziecko.
On wie.
Skąd weźmiesz pieniądze?
Biedniejsi ode mnie też mają dzieci.
Masza?
Całe życie byłaś na utrzymaniu nadzianych facetów.
Znikną, gdy pojawi się dziecko.
Mieszkania sprzątane są codziennie.
- Długo pani zostanie? - Przynajmniej kilka tygodni.
Siłownia i basen są na dole.
W weekendy jest większy ruch.
Pokażę pani siłownię.
Dziewczyna się wyprowadziła.
- Na jego prośbę? - Nie sądzę.
Chyba się rozstali.
Obserwujemy ich.
Pomieszkała kilka dni u przyjaciółki, a później wynajęła apartament.
Nie spotkali się ani razu.
Allon i ja służyliśmy razem w izraelskim wojsku.
Informacje na temat pańskiej rodziny są poufne.
Muszę spytać o motywacje przeciwnika.
Mój stryj był zamieszany w nieudany zamach na Vadima Kaliagina.
Ja uderzyłem Kaliagina po kieszeni.
Wolałbym, żeby to zostało między nami.
Ilu macie ochroniarzy?
Jest szofer mojego ojca.
- Na ilu się zgodzą? - Nie więcej niż jednego.
Matkę i siostrę można by dyskretnie obserwować.
A pańska dziewczyna?
Wyprowadziła się.
Jestem głównym celem ataku.
Najbezpieczniej było chwilowo się rozstać.
Powiedział jej pan o zagrożeniu?
Nie.
Ma bliskich krewnych?
Nie. Jej rodzice nie żyją.
- Co z bronią palną? - Bez obaw, będziemy uzbrojeni.
Tato?
- Pomyślałaś życzenie? - Pewnie.
Żebyś w moje urodziny nie był taki posępny.
Jego mina doprowadza mnie do szału.
- Zapamiętaj to. - Co?
Ten dzień, jej szczęśliwą buzię...
Rozklejasz się czy to ostrzeżenie?
Obiecaj, że przypomnisz sobie jej twarz,
zanim zrobisz jakieś głupstwo.
Pani Godman?
To jest Jennifer.
Za ładna na obstawę.
Cześć.
W Rosji całujemy się trzy razy.
Przedstawiam pani Franza.
Cześć.
A to jest Monk.
- Prawdziwe imię? - Ksywka.
Brzmi lepiej niż "Percy".
Mają państwo doświadczenie z ochroną osobistą?
W Rosji pilnowało mnie niewielkie wojsko.
Nasza firma zatrudnia wielu Rosjan.
Niezawodni fachowcy.
Zawodowcy.
Tani nie są, co?
Robię to dla spokoju sumienia.
Powiedz, jeśli coś się stało.
Zawsze będę po twojej stronie.
Wiem.
W Pradze wszystko załatwione.
Klimov zajmie się Benesem.
Czeka na twój rozkaz.
Kiedy byłem w wojsku, widziałem torturowanych ludzi.
Ich ostatnie słowa przed wyrwaniem paznokci brzmiały:
"Ze mną róbcie, co chcecie, ale nie krzywdźcie moich bliskich".
Wobec Benesa mam inne plany.
Różnią się.
Widzicie rękawy?
Poprawcie to.
Ktoś o pana pyta.
Karolina?
Kto ci to zrobił?
Co się stało?
Powiedz. Kto cię tak urządził?
- Milan. - Czyli?
Mój dealer.
Mówi, że wiszę mu pieniądze, ale to nieprawda.
Już dobrze, kochanie.
- Ile ma miesięcy? - Pół roku.
- Francuzka? - Jak się domyśliłaś?
- Jestem Sylvie, a to Alba. - Piękne imię.
- Rebecca. - Świetnie pływasz.
- Dzięki. - Dlatego uczę ją od maleńkości.
Jesteśmy z Marsylii. Nie ma wyjścia.
Przepraszam.
Cześć.
Chciałem sprawdzić, co u ciebie.
W porządku.
Zeszłam na basen popływać.
- Na długo wynajęłaś mieszkanie? - Na trzy miesiące.
Może to był głupi pomysł,
ale mam nadzieję, że wzmocni nasz związek.
Zobaczymy.
Odezwę się.
W tym kolorze byłoby ci do twarzy.
Nie, dziękuję.
Masz wyglądać jak moja towarzyszka, nie służąca.
Roxanne?
Szukam sukienki dla przyjaciółki.
Może nieco dłuższa, na przykład ta.
Boska!
Bardzo elegancka.
Idź przymierzyć.
Śmiało.
Mówi pani po angielsku?
I to doskonale. A pan?
Przepraszam.
W Londynie wszyscy jesteśmy cudzoziemcami.
Śliczna torebka.
Chce pan obejrzeć?
Szukam prezentu dla żony.
Z Diorem nie można spudłować.
Oksano?
Jak uważasz?
Cudna!
Dziękuję za pomoc. Miło było panią poznać.
Wzajemnie.
Wyglądasz jak modelka.
Podoba ci się?
Nie?
Powiedz mi coś.
Jeśli dokądś pojadę, musisz zameldować o tym szefowi?
Tak.
- A mojemu synowi? - Zależy, jaki mają układ.
Zostaniesz w samochodzie.
Nie w humorze?
Nie wiesz, ile ryzykuję, żeby się z tobą zobaczyć.
Myślisz, że ja nie ryzykuję?
Niby czym?
Jesteś młoda i piękna.
Po mnie znajdziesz sobie innego.
Dla ciebie to tylko gierka.
Przyjaźnię się z twoją córką.
Chodziłam z twoim synem.
Gierka?!
Przepraszam.
Czasem plotę głupstwa.
Wybacz.
Jesteś moim snem.
Któregoś dnia się obudzę,
a ciebie nie będzie.
Naprawdę pleciesz głupstwa.
Gdzie Rebeccca?
Wyprowadziła się na jakiś czas.
To znaczy?
Odpoczywamy od siebie.
Będzie dobrze.
- Kiedy to się stało? - Parę dni temu.
Nie mów nikomu.
Jasne.
Powiedzieć ci coś gorszego?
Masza jest w ciąży z naszym ojcem.
Z ojcem?
- Od kiedy wiesz? - Kilka tygodni.
Dlaczego nic nie mówiłaś?
Myślałam, że usunie.
Ojciec wie?
Nie sądzę.
Planuje aborcję?
Wątpię. Wydaje się zdeterminowana.
Mama tego nie przeżyje.
Karolina.
Pamiętasz?
Pamiętam, ile mi zapłacili.
Ciebie urządzą znacznie gorzej,
jeśli nie będziesz współpracował.
Kto?!
Wiesz już, kiedy jedziesz?
Chcesz się mnie pozbyć.
Jeszcze nie zdecydowałam.
Przez tego chłopaka?
Chłopak ma imię.
Przypomnisz mi?
Andriej.
Nie rezygnuj ze swoich planów dla niego,
dla mnie ani dla żadnego faceta.
Ty jesteś najważniejsza.
Jeśli cię kocha, pojedzie za tobą.
Cześć.
Niania wróciła. Mam pół godziny dla siebie.
Mąż wyjechał?
Jesteśmy w separacji.
- Mężatka? - Nie.
Oszczędzisz sobie masy zmartwień.
Tu Karel Benes.
- Jak się masz? - Muszę się z panem zobaczyć.
W Pradze pojawiły się problemy.
Najpierw myślałem, że to paranoja.
Że opłacani policjanci nie wywiązują się z zadania.
Później skrzywdzono moją córkę.
Za dużo tych zbiegów okoliczności.
Spodziewałem się wojny z Vadimem, ale nie tak szybko.
Przykro mi.
Zarobiliśmy całkiem niezłe pieniądze.
Zawsze zajadam stres.
Co radził Semion?
Nie odbiera moich telefonów. Dlatego przyjechałem.
Zakończyliśmy współpracę.
Ma pan ochronę?
Przyzwoitą.
Są uzbrojeni?
A rodzina?
Najpierw zaatakują rodzinę.
Chcą, by pan wiedział, że ci, których pan kocha,
cierpią przez pana.
Ludzie panu najbliżsi.
Dlatego zerwałem ze swoją dziewczyną.
Niestety, z rodziną nie zerwę.
Jak mógłbym pomóc?
Potrzebuję pieniędzy na łapówki. 50 tysięcy dolarów.
Jutro.
Nie lubię wyciągać ręki po prośbie.
Nie obudziłyśmy? Nie mogłam jej uspokoić.
Wychodzę do pracy.
Dobrze się czuje?
Teraz już tak.
Nie wiedziałam, że jesteśmy sąsiadkami z piętra.
3C.
Gdy wróci niania, wpadłabym na drinka.
Byłoby miło.
Super!
- Jedziesz? - Mogę zaczekać.
Jak pan sobie życzył.
Cześć.
Możemy wejść?
Jasne.
- Wszystko gra? - Chcielibyśmy pogadać.
Rozumiem.
Podobno zamierzasz urodzić.
Owszem.
W takim razie my wyłożymy pieniądze.
- Nie potrzebuję... - Zapłacimy.
To nasze przyrodnie rodzeństwo.
Zaopiekujemy się wami.
Nie pozwolimy ci jednak skrzywdzić rodziny.
Czyli? To dziecko waszego ojca.
Dostaniesz 20 tysięcy miesięcznie, by wychować je gdzie indziej.
Chcesz więcej? Dogadamy się.
Nigdzie się nie wybieram.
Co zrobisz?
Kto będę cię utrzymywał?
Nie.
Nie patrz tak.
Trzeba było pomyśleć o przyjaciółce, zanim przespałaś się z moim ojcem.
Wybór należy do ciebie.
Chcesz z nami walczyć? Jesteśmy gotowi.
Ale wolelibyśmy znaleźć inne rozwiązanie.
No co?
Pamiętasz ten wyjazd?
Nas pamiętam, ale nie dzieci.
Jakie malutkie…
Bo nie jesteś matką.
Dzisiaj są równie szczęśliwi?
Skąd!
Jej ochrona nosi broń.
Dodatkowej obstawy mogliśmy nie zauważyć.
Użyjemy niewykrywalnej trucizny.
Chcę, żeby wiedział.
Niech załatwią to dziś wieczorem.
Lewy łokieć za prawe kolano,
prostujemy się
i spoglądamy za siebie przez prawe ramię.
Czeska restauracja ci odpowiada?
Nie wiedziałem, że takie istnieją.
Jedna.
Otwarta dla czeskich żołnierzy walczących u boku Brytyjczyków.
Przepraszam.
- Jest golonka? - Tak.
- Dobra? - Ja nie lubię, ale innym smakuje.
Proszę nam dać kilka minut.
Podobna do mojej Karoliny.
Wybacz, że spytam, ale co jej zrobili?
Nic.
Tylko pogrozili.
- Podobało ci się? - Tak.
Dziękuję.
Nie widziałem, jak dorastała.
Jej matka rzuciła mnie wkrótce po narodzinach córki.
- Żeniłeś się dwa razy? - Trzy.
Matka Karoliny była miłością mojego życia.
Czasem żałuję.
Rodzina, dzieci...
Wszystko pięknie, ale to głównie źródło trosk, nie radości.
Myślisz sobie:
"Jeśli Bóg mi ich odbierze, co miałbym zrobić?".
Dobry z ciebie człowiek.
Chciałbym, żeby tak było. - Jest.
To nie twój świat.
Szkoda, że się w nim znalazłeś.
Ten biznes zmienia nas w okropnych ludzi.
Jennifer!
Przestraszyłaś mnie.
A ty? Ożenisz się?
Mam nadzieję.
Któregoś dnia.
Czuję, że niedługo będzie po wszystkim.
Wróci do ciebie i pobierzecie się.
Wystarczy, że kupisz jej dom z basenem.
Przepraszam cię na chwilę.
Muszę sprawdzić, co z Rebeccą.
Nie mówiłem mu, że w budynku jest basen.
Niech pan do niego wraca, żeby nie nabrał podejrzeń.
Zyskamy na czasie. Ktoś jej pilnuje.
Pojadę tam.
Złóżmy zamówienie.
Masz zdjęcie Karoliny?
Bardzo ładna.
Cześć.
Dzięki!
Nie musiałaś. Szykuję makaron.
Wejdź.
Ochroniarz nie wrócił.
Odesłałem go do domu.
- Pomóc? - Nie trzeba.
Nalej sobie wina.
Mówią, że mordercy chcą zostać złapani.
Że zdradza ich poczucie winy.
A może alkohol.
Co ci kazali zrobić?
Żądali informacji. Na twój temat.
Nawet gdyby mnie torturowali, nie puściłbym pary z ust.
Ale moja córka...
Rozumiesz.
Jak się wyraziłeś?
"Najpierw zaatakują twoją rodzinę".
Twoja żona, córka...
Myślisz, że je oszczędzą?
Alba?
Niania wzięła ją na spacer, żeby zasnęła.
Nie ruszę się stąd. Mam wolny wieczór.
Zabiorę cię do mamusi.
- I co? - Nic.
Pospiesz się.
- Często kłóciłaś się ze swoim facetem? - Bez przerwy.
Dobry znak.
Jest dla was nadzieja.
Wszystko się ułoży.
Oby.
Spodziewam się dziecka.
Cudownie!
I za to się napiję.
Na pomoc!
Pan do kogo?
Do Rebeki Harper.
- Rodzina? - Narzeczony.
Jest na stole operacyjnym.